Ktoś coś na coś wyskrobie o poranku zawsze i wszędzie
Czy to przed sklepem, czy nad rzeką Solinką, czy w krzakach, wspólnymi siłami się dozbiera. W dobie listopadowego kryzysu zawsze jakiś płyn przefermentowany się znajdzie. Byle się nasączyć, zatankować po uszy, przeciwdziałać suszy.
Pod sklepem zagada się przypadkowego obywatela. Na parkingu zapuka w szybę automobilu. Tu dwa złote, tam piątka, grosz do grosza i na mamrota się dozbiera.
Kolega kolegę ratuje w razie potrzeby, bo wspólna sprawa tym interesem kieruje. Jeden drugiego bez słów rozumie. Żeby mózg cały czas oszałamiać, kąpać w czerwonym winie.
Bo wino to przecież nie żadna tam wina ani wstyd, to miło spędzone chwile z kolegami broni. Bronimy się od trzeźwości.
Ktoś coś na coś zawsze wyskrobie o poranku, bo spożywanie to nie mankament. To styl modny
istnienia w Bieszczadach.
R