Radość powszechna we wsi
Jak łatwo uszczęśliwić naszą biedną, umęczoną wieś? Wystarczy tylko wywieźć na odwyk obywatela Pustaka, za co serdecznie dziękujemy służbom mundurowym, jak i cywilnym. Może nie jest to radość na miarę tej panującej w Europie po zgonie Hitlera, ale na nasze skromne możliwości w zupełności jesteśmy ukontentowani.
Idę do dużego sklepu.
- Cześć, dziewczyny! – rzucam.
A one, uśmiechnięte, szczebiocą:
- Pustaka zwinęli. Bóg jednak istnieje!
Podzielam ich opinię, choć z tym Bogiem to można by dyskutować. Pani z pamiątek też entuzjazmem tryska:
- Cały sierpień i wrzesień będę pracowała w spokoju. Nie będę musiała przeganiać żula z wejścia.
Na rondzie Wieniek też promieniuje, choć może trochę dosadniej sytuację analizuje:
- Jebanego chuja wzięli. Nie będzie mi srał w rabatach.
Ja też dzisiaj w skowronkach cały. Cieszę się z radości obywateli swojej wioski w stu procentach. Popieram. Niech spokój się dzieje bezpustakowy. Wszyscy o tym marzyliśmy.
R