Wszyscy zazdrościmy Pustakowi

Pustak, napompowany winem prostym, poleguje przed dużym sklepem, napuchnięty, z sinymi dłońmi. Wygląda jak zadowolony kleszcz po sutym posiłku. Rozkraczony na betonie w odrobinę niesymetrycznej pozie, monologuje głośno do przechodzących:

- A wy mi, kurwa, zazdrościcie wolności i tego, że nic nie robię i nic nie chcę robić. Też byście tak chcieli. Ja sobie tu piję, ile chcę, a wy musicie zapierdalać.

Pokrótce można określić, że Pustak propaguje antykomunizm, a odrobinę komizm antypojęciowy. Przekraczając nad Pustakiem, zauważyłem:

- Coś do twojej partii mało ludzi chce się zapisać.

Nie słysząc mojej sarkastycznej uwagi, Pustak propaganduje styl swojego istnienia:

- Wszyscy mi zazdrościcie.

Powrót

                                                                                                                                                  R